Pinksteren

imgres
Pinksteren.
Daar…
waar de wind blijft waaien, het vuur ontvlamt
waar tongen spreken, waar haat verdampt
waar de mensen zingen in harmonie
daar werkt Gods Geest, buigt elke knie.

daar heerst de vreugde, daar klinkt een lach
daar is Gods zalving, ontvangt men kracht
daar dragen mensen in liefde uit
ja daar weerklinkt een mooi geluid.

een heerlijk loflied, een lof gezang
een vreugdevuur brandt levenslang
een vreugde vuur brandt levenslang
Een ware vuurzee schoont het hart
tot heiliging, een nieuw start.
Ingezonde door Suzan de Boe.

Gods aarde juicht!

Gods aarde juicht!
Gods aarde juicht
9218060_3
in de geplante boomgaard,
zij fluit een lied vol luister naar
het zachte fietsgeluid.
Zij voelt het zaad ontkiemen
in de bloemen tuinen
en glimlacht naar de
zwerfvuilprikkers in de duinen,
de schoongehouden sloten,
zij bekoren haar
zodat ze zingt uit vreugde,
Feestviert in de morgendauw:
Hier houd ik van,
dit is tot stand gekomen
door een goede Geest van trouw.
Ingezonden door Suzan de Boe.

Tijd

imgres
Tijd. (geschreven door Willen van Wijngaarden).
Tijd zomaar gekregen.
Adem van God
De God van alle tijden,
die heeft gezien voordat we waren
en vasthoudt voorbij
het laatste lijden.
Tijd van zaaien, en stekken steken,
druiven plukken, nieuwe wijn:
Lachen armen dansend
Vrolijk zijn.
Tijd. van sterke werkershanden,
macht in wind vervlogen;
oude woorden, in de nacht
een kleine ster op stille stranden.
Tijd van vuur
gesmolten zwaarden
witte dauw in de woestijn.
Ik zal er zijn
In ’t stof geschreven.
Zomaar.
Tijd. van leven:
tintelend wonder
Gewoon, zo bijzonder
Een wereld van tijd
Zomaar gekregen.
In gezonden door Suzan de Boe.


Het licht in de nacht

image

Het Licht in de nacht.

Een wereld in nood,
vol dreiging en dood,
een wereld waar niets valt te hopen.
Verloren in schuld,
in donker gehuld;
maar de deur van de wereld gaat open!

Gaat open voor’ ’t licht,
Door het kind, dat daar licht.
Is God naar de wereld gekomen.
Daalt neer in hun nacht.
met zijn liefde en macht,
heeft Hij de duisternis de zegen ontnomen.

Gods heillicht breekt baan.
geen mens kan ’t verstaan,
zelfs engelen kunnen ’t niet vatten.
Maar Hij die gelooft
buigt aanbiddend het hoofd,
Dit wonder is niet te omvatten.

Ingezonden door Suzan de Boe.

Kerstverhaal.

Kerstverhaal.
Jozef.
Au, Jozefs zijn gezicht betrok, maar toen moest hij weer lachen. Doordat hij vanaf het dak keek hoe een jonge vrouw beneden de binnenplaats overstak, belandde de hamer op zijn duim. Jozef was 24 jaar oud en werkte voor zijn oom Levi. Het zat hem tegen vandaag: dit dak was meer beschadigd dan oom Levi gezegd had. Terwijl hij op zijn duim zoog, dwaalde zijn blik naar beneden.
Een jonge vrouw schepte water uit de put en goot het in een kruik. Even kruiste haar blik die van de timmerman op het dak, maar meteen sloeg ze haar ogen zedig neer. In een fractie van een seconde had Jozef de sterretjes in haar donkere ogen waargenomen. De volgende dag ging Jozef fluitend aan het werk. Tegen de middag dronk hij water beneden bij de put. Naast hem stond het meisje ze had water voor hem geschept.
Om de mond hoeken van het meisje. Maria heette ze, was een lichtte trilling te zien. De avond voor de sabbat lag Jozef met zijn vader en broers aan tafel. Hun handen hadden ze ritueel gewassen, vader had een zegen bede uitgesproken. Op tafel stond heerlijk eten, maar Jozefs zijn gedachten waren bij het meisje. Na de maaltijd vroeg hij aan zijn vader om een gesprek. Buiten vertelde hij zijn vader van de ontmoeting.
Hoe het meisje voor hem water uit de put had geschept. En dat hij haar wel erg leuk vond. Jozefs vader was voor die tijd een vooruitstrevend mens. Uit ervaring wist hij hoe belangrijk het was om te trouwen van wie je houdt. Hij zou er werk van maken. Maanden van onzekerheid gingen voorbij, maar toen was de kogel door de kerk.

unknown
Maria had Jozef een paar keer ontmoet en ze had ontdekt dat hij een aardige man was en er verzorgd uit zag. Aan het eind van de zomer zou het nieuws van hun ondertrouw bekend worden gemaakt, Tot zolang bleef Maria thuis wonen en kreeg Jozef gelegenheid om een onderkomen te bouwen. Regelmatig kwamen Maria en haar kleine zus Thamar langs om te zien hoe het huis vorderde. Jozef timmerde er lustig op los. Het zou niet lang meer duren of…Toen Maria op een dag alleen het huis binnenliep, keek Jozef verbaasd op. Hij vertelde enthousiast hoe ver hij al was, maar het leek alsof zij het niet hoorde. ,,Ik moet je iets vertellen, Jozef” zei ze. ,,Ik krijg een kind”Jozef stond haar met open mond aan te kijken. Wát ? Een kind? Maria mijn meisje – hoe.? Hij wilde iets zeggen, schreeuwen, maar er kwam geen geluid zijn keel uit. De hamer viel uit zijn hand, maar hij merkte het niet. Maria vertelde dat er een man bij haar was geweest. Vanuit de verte hoorde hij de woorden als: Zoon van de Allerhoogste troon van David koningschap. Jezus, Maar niets drong tot hem door. Zijn Maria. zwanger? Verblind door de tranen liep Jozef naar buiten. Het veld in. Weg waren zijn toekomst dromen. Hoe kon dat nou gebeurd zijn? Wat had ze ook al weer gezegd? Wat was er met haar gebeurd? Zacht kreunde hij, Maria. Maria” Als een flits zag hij haar weer lopen, toen hij op het dak zat. Haar ranke figuur, de sterretjes in haar ogen. Van slapen kwam die nacht niets, gedachten buitelden door zijn hoofd. Wat hield hij toch veel van haar. En nu was ze hem ontrouw geworden. Wie had dat kunnen denken Ze zou de schande moeten dragen, daar kon hij niets aan doen. Maar hij zou er niet op aandringen dat ze gestenigd werd. Nee, dat nooit. Ze moest maar weggaan, naar een ander familielid of zo. Wat, droomde hij? Hoorde hij echt een stem? , Jozef, jij kunt rustig met Maria trouwen. Het kind dat zij verwacht, is niet van een man. Het is de Heilige Geest die er voor gezorgd heeft dat ze een zoon zal baren. Jezus, zal hij heten. Dat betekend: God met ons” Maria was naar huis terug gelopen, nadat Jozef het veld was in gerend. Ze had zo gehoopt dat Jozef naar haar verhaal zou willen luisteren. Ze begreep er zelf ook zo weinig van. Ze zou een zoon krijgen en hem zou de troon van voorvader David worden gegeven? Zwanger worden door de kracht van God, wat betekende dat? Ze had gezegd, De Heer mag met mij doen wat hij wil” zomaar over haar lippen gekomen. En de man had ook nog over haar tante Elisabeth gehad. Haar oude tante die nooit kinderen had gekregen, zou zwanger zijn. Het had haar geduizeld. Wat moest ze thuis vertellen? Zouden haar vader en moeder het begrijpen? Wat moest ze doen? Was Jozef er maar. De zon was nog niet op, toen Jozef een steentje tegen het vensterraam van Maria gooide. Met kloppend hart had Maria de doek voor het venster een beetje opzij geschoven. Ze had haar sluier om gedaan en liep naar Jozef toe, Jozef”, huilde ze. Jozef, wat doe je hier?” Hij had haar hand gepakt. Al lopend had hij gepraat: hoe hij had gehuild, dat hij er niets van begrepen had, maar dat hij nog altijd van haar hield. Hij vertelde hoe hij in zijn droom een engel naast zijn bed zag staan. Maria, we gaan samen voor het kind zorgen. Het moet Jezus heten, dat heeft die man tegen mij gezegd.” Maria werd steeds kalmer. Ze vertelde alles wat de engel had gezegd, over haar tante. Ga naar je tante, zei Jozef na een tijdje. Als het waar is wat ons allemaal verteld is, kom je terug. Ik ga het huis verder afbouwen en dan gaan we trouwen.
Toen Maria aankwam in het dorp waar haar tante woonde, hoorde ze het meteen: Elizabeth is zwanger! Het zoemde door het dorp: een oude vrouw, Elisabeth is zwanger! Toen Elizabeth naar buiten liep en Maria aan zag komen, voelde ze het kind krachtig schoppen in haar buik. Woorden, niet zelf bedacht, rolden ze naar Maria toe: Maria, jij bent de gelukkigste vrouw van de hele wereld. Jouw kind is heel bijzonder in de ogen van God. Wat een eer dat de moeder van mijn Here bij mij op bezoek komt. Jij hebt geloofd dat God zal doen wat hij zegt.” Maria antwoordde, Ik prijs de Here met mijn hele hart. Ik kan mijn blijdschap niet op. Die avond, toen ze in bed lag, wilde de slaap niet komen. Maria wreef met haar handen over haar buik. Wat daar was ontstaan, zou voor mensen een bron ergernis of vreugde worden. Maar dat kon ze zelf nog niet bevatten. Maria en haar tante voerden in die dagen vele gesprekken. Zo regen de dagen zich aaneen tot weken en was ze al meer dan twee maanden bij Elisabeth. Langzaam maar zeker begon het heimwee te knagen. Maria wilde naar huis naar Jozef. Alles vertellen wat ze hier gezien en gehoord had. En dan het feest dat ze haar wachtte. Jozef zou hun huis wel ongeveer klaar hebben. Het afscheid van haar tante was intens geweest. Ze deelden samen een familieband, maar samen zouden ze, duizend jaar later, bezongen en herdacht worden.
Ingezonden door Suzan de Boe.


Wij maken op deze website gebruik van cookies. Een cookie is een eenvoudig klein bestandje dat met pagina’s van deze website [en/of Flash-applicaties] wordt meegestuurd en door uw browser op uw harde schrijf van uw computer wordt opgeslagen.