Nieuws van de kerkenraad:

De grote christelijke feesten van Pasen en Pinksteren liggen achter ons. Dan kan het je overvallen; wat nu? We komen in de zomerperiode terecht waar mensen kunnen genieten van al het moois dat de natuur ons biedt. We mogen leven onder Gods zon. De laatste tijd hoor ik wel zeggen: jammer dat de gemeente steeds kleiner wordt. Of soortgelijke opmerkingen. Vorige week las ik een column geschreven door een dominee uit Friesland. Hij was met zijn gezin op vakantie in Köningsleiten. Eén stukje van deze column wil ik u niet onthouden: “Het was een flinke klim naar het hooggelegen kerkje. Daarom kwamen we 5 minuten te laat, maar werden gastvrij onthaald. De koster rees meteen uit zijn bank en bracht ons de liedboeken. De priester knikte ons blij toe. Niet verwonderlijk, want we waren kerkganger nummer vijf en zes. We verhogen het kerkbezoek aanzienlijk fluisterde ik mijn vrouw toe. Zou ik in mijn Friese dorpskerk ook blij mee zijn geweest. Nog eens 5 minuten later maakten gelovige zeven en acht de vreugde compleet. Twee dingen raakten mij. Ten eerste dat er in dit bedrijvige toeristendorp zo weinig mensen naar de kerk kwamen. Het tweede dat mij trof was dat de priester zich daar niets van aantrok. Geen organist en geen kerkenraad om hem bij te staan, enkel hijzelf, de koster – tevens voorlezer en misdienaar – en acht kerkgangers. Voor meneer pastoor was het voldoende om gewoon zijn dienst te verrichten: Hij riep de hemel aan om ontferming – hij zong vrijwel in zijn eentje uit volle borst de oude melodieën, las het Evangelieverhaal, bad voor de vrede en de zieken en deelde brood en wijn, zoals dat gelovigen van alle plaatsen al eeuwenlang verbindt. We keerden huiswaarts. Wat kunnen we toch kleingelovig zijn dacht ik beschaamd. Een kleine gemeenschap, een bescheiden kerkje: voelbaar geloof, hoop en liefde. Een pastoor die gewoon zijn ding blijft doen. Die niet ziet naar de mensen die niet meer komen, maar blij is met iedere kerkganger die er is. Levend voorbeeld van het Bijbelwoord waar twee of drie in mijn naam bijeen zijn, ben ik in hun midden. Mooi dat ze er gewoon stug mee doorgaan. En met elkaar de Godslamp brandend houden.” Na het lezen van deze column dacht ik: wat een vertrouwen spreekt hieruit. Natuurlijk denk je weleens: worden we niet erg klein? Maar laten ook wij verder gaan met vertrouwen. Laten we blijven omzien naar elkaar. Soms heeft een mens je gewoon nodig. We hebben elkaar nodig. En wat heerlijk dat we op zondag naar ons mooie kerkje kunnen gaan. Een plek waar je thuis bent.
Fietstocht Omdat de volgende ‘Op Weg’ op 3 september uitkomt; nu alvast de datum voor de fietstocht. We hopen op 27 augustus onze jaarlijkse tocht te kunnen houden. Let u ook op het kastje bij het hek van de kerk. Een dorpsgenoot heeft dit mooie kastje voor ons gemaakt. Heel erg bedankt hiervoor.
Startdienst Op 11 september is de startdienst. Het koperensemble Kaaisteker zal deze dienst een feestelijk tintje geven.
Monumentendag Op 10 september zal de kerk open zijn i.v.m. monumentendag.
Willy Heijnsdijk

Bedankje Op 29 juni waren wij 60 jaar getrouwd. Een bijzondere dag voor ons. We willen de leden van de Protestantse gemeente Wilhelminadorp hartelijk bedanken voor de mooie hortensia. We zijn er erg blij mee.
 
Bram en Nellie de Visser