De missie van Christus
De periode tussen kerst en 40dagentijd (of ‘lijdenstijd’) heet in het kerkelijk jaar Epifaniëntijd. Daar is een aparte categorie liederen voor in het nieuwe Liedboek (514 – 534), afgesloten met het gedicht “Deïsme” van Gerrit Achterberg (blz. 967).
 
Dat gedicht luidt als volgt:
Deïsme
De mens is voor een tijd een plaats van God.
Houdt geen gelijkteken nog iets bijeen,
dan wordt hij afgeschreven op een steen.
De overeenkomst lijkt te lopen tot
deze voleinding, dit abrupte slot.
Want God gaat verder, zwenkend van hem heen
in zijn miljoenen. God is nooit alleen.
Voor gene kwam een ander weer aan bod.
Wij zijn voor hem een vol benzinevat,
dat hij leeg achterlaat. Hij moet het kwijt,
al de afval, met zijn wezen in strijd.
Sinds hij zich van de schepping onderscheidt,
gingen wij dood en liggen langs het pad,
wanneer niet Christus, koopman in oudroest,
ons juist in die conditie vinden moest;
alsof hij met de Vader had gesmoesd.
Het ‘deïsme’  is een religieus-filosofische stroming die gelooft dat God alles geschapen heeft maar Zich daarna van dat scheppingswerk teruggetrokken heeft.
Hij heeft de boel in elkaar gezet en laat het verder op zijn beloop, volgens de door Hem ingestelde natuurwetten. In dit gedicht vind je inderdaad een zekere afstand tussen God en ons mensen, met name vanaf het tijdstip van ons sterven.
Als dat het enige was wat daarover te zeggen viel, zou ons bestaan nogal weinig te betekenen hebben. Maar de laatste alinea brengt een wending en doorbreekt die gedachte: Christus ontfermt Zich over ons, in samenspraak met de Vader (die dus toch meer is dan een afstandelijke Schepper)! Dat geeft aan ons leven een veel verdergaande zin en toekomstperspectief: wij hoeven dankzij Gods genade in Christus niet ten dode toe gedoemd te zijn, maar mogen eeuwig leven vóór ons verwachten. Christus’ aanwezigheid op aarde om Gods liefde aan ons te
laten zien, waar het in de Epifaniëntijd om gaat, maakt dus een wezenlijk
verschil voor de waarde van ons leven hier op aarde.
Stiltemomenten
Voor dit (nog vrij nieuwe) initiatief blijkt er meer belangstelling te bestaan dan we tevoren dachten. Een half uurtje stil zitten mijmeren of bidden in zo’n lieflijk kerkje kan een mens zo goed doen, te midden van het drukke leven in onze hectische wereld. Die bezinning kan ons opeens veel verder helpen. Er staan nog drie keren gepland, namelijk op de donderdagavonden 8 februari, 7 maart en 4 april. Steeds bent u dan welkom tussen 19.30 en 20.00 uur. U mag voorin de kerk een kaarsje aansteken als u dat wilt, en hoeft verder niets te doen.
Groet
Als het goed is, voel je je thuis in je eigen huis, maar het moment kan aanbreken dat je dat huis verlaten moet om naar elders te vertrekken. Voor Janke en mij komt dat moment er nu aan: op vrijdag 2 februari a.s. staat onze verhuizing gepland naar Kortgene: Zandkreekstraat 38 aldaar. ‘Een eigen huis, een plek onder de zon...’ zong Het Goede Doel samen met René Froger eind 80-er jaren.
Of het zo bedoeld is, weet ik niet, maar ‘onder de zon’ is wel een Bijbelse
uitdrukking (meermalen te vinden in het boek Prediker). We leven onder de zon van Gods goedheid, hier in dit ‘ondermaanse’ waar alles relatief en vergankelijk is (‘lucht en leegte’), maar het is de plek die ons door God gegeven wordt voor dit tijdelijke leven. Ik hoop dat u daar op uw plek dankbaar voor kunt zijn!
Met een vriendelijke groet vanuit de Colijnsplaatse pastorie (nu nog wel), mede namens Janke,   ds. A. Spaans
 
Wij gedenken:
 
Op 11 december 2023 is ons gemeentelid Marinus Bakx overleden. Hij is 70 jaar geworden. Rinus was een sociaal mens, daardoor was Rinus een bekende voor de mensen op het dorp. Toen hij ziek werd bleef hij positief en dat is tot het eind zo gebleven. Hij is 2,5 jaar ziek geweest. Dat er troost mag zijn voor allen die Rinus missen.